پيرِمــــــَـــــرد...

مَرا نَصیحَت نَکن..

اِشتِبِاه میکنی..

من دَر جَوانی دورانــــــــی را ديـدم..

کہ تــو حَـتّی دَر جَهَنَمِ خُدايَت نَخـواهی دید...

نمیدانستم دلتنگی،، دل نازکم میکند…انقدر که به هر بهانه کوچکی چانه ام بلرزد و چشم هایم خیس اشک شود..!!نمیدانستم دلتنگی،، ضعیفم میکند…آنقدر که کوه استوار غرورم زیر بار ندیدنت کمر خم کند..!!نمیدانستم دلتنگی،، کودکم میکند…انقدر که در نبودنت ساعتها گوشه ای بنشینم و با همهدنیا قهر کنم..!!نمیدانستم………..!!

شنیده بودم دل که بشکند دعا مستجاب می شود!و حالا من مانده ام ...با تکه شکسته های غرورم!خودم !زندگی ام !دعایم به کجا رسید پس...؟

دلـم گرفتــه اسـت یــا دلـگیــرم یـا شایـد هـم دلـم گیـر اسـت.. نمــی دانــم … اصـلاً هیــچ وقـت فــرق بیــن اینــها را نفهـمیــدم فقـط مـی دانـم دلـم یـک جـوری مـی شـود جــوری کـه مثــل همیــشـه نیــسـت دلـم کـه اینـطــور مـی شـود ، غصـه هـای خــودم کـه هـیچ ، غصـه ی همــه ی دنیــا مـی شـود غصـه ی مـن بعــد دلــم بـدجــور غروب زده میشود..